2024 - eerste kwartaal

 

Gelezen in 2023

Er komt niets terecht van het bijhouden van mijn gelezen boeken. En hoe langer ik wacht, des te langer wordt de lijst, want ondertussen lees ik wel gestaag door. Ik heb wel op een kladje geschreven welke boeken ik in 2023 heb gelezen, als ik die nou zonder verder commentaar hier neerzet, dan heb ik tenminte iets. En wie ben ik trouwens om commentaar te leveren op wat iemand heeft geschreven? Dit zijn de boeken die ik uit heb gelezen, het ene was leuker dan het andere, maar van de meeste heb ik genoten. En als ik dit nu voor 2024 ook eens netjes ga bijhouden...

Alice Feeney - Soms lieg ik

Arnaldur Indridason - Smeulend vuur

Arnon Grunberg - Figuranten

Arnon Grunberg - De joodse messias

Arnon Grunberg - Onze oom

Arnon Grunberg - Het bestand

Colin Whitehead - Zone 1

Caroline Kepnes - Providence

Elisabeth Mollema - De erfenis

Don Delilo - The silence

Elisabeth Mollema - Prooi

Emily St. John Mandel - The glass hotel

 

Emily St. John Mandel - Zee van rust

Helene Flood - The lover

Helene Flood - De therapeut

Ian McEwan - Lessons

James Patterson - De twaalfde van nooit

Jan en Sanne Terlouw - De apotheker

Jane Harper - Exiles

Jane Harper - The dry

 

 

Jane Harper - The lost man

Jane Harper - The survivor

Jane Harper - Wildernis

JP Delaney - My darling daughter

Jens Lapidus - Het paradijs

Jens Liljestrand - Zelfs als alles eindigt

JG Ballard - High rise

John Grisham - The Rooster Bar

John Grisham - Camino winds

JP Delaney - Geloof mij

Liane Moriarty - Alles voor jou

JP Delaney - Playing nice

 

 

 

 

 

 

 

 

Louise Candlish - Nieuwe vrienden

Mary Kubica - Zo'n lief meisje

Michael Robotham - Leven of dood

Michael Robotham - Verwachting

Paula Hawkins - A slow fire burning

Roger Moore - Voor altijd James Bond

Ursula K. LeGuin - A wizard of Earth Sea

Ursula K. LeGuin - Tenahu

 

 

 

Ursula K. LeGuin - The Dispossessed

Ursula K. LeGuin - The farthest shore

Ursula K. LeGuin - The Lathe of heaven

Ursula K. LeGuin - The Tombs of Atuan

Ursula K. LeGuin - The left hand of darkness

Ursula K. Leguin - The other wind

Ursula K. Leguin - Planet of exile

Sarah Pekkanen - De vrouw na mij

Michiel Richards - Tijdprotocol 4.16

Yrsa Sigurdardottir - De pop

Yrsa Sigurdardottir - DNA

Sarah Hall - Het atelier

 

Robert Galbraith - The Ink Black Heart

Unni Lindell

Ha, ik heb weer een goeie misdaadauteur gevonden. Ik kan weer even vooruit met lezen. Unni Lindell is een Noorse schrijfster, die een serie heeft geschreven over inspecteur Cato Isaksen. Het leest als een trein en het is heel spannend.

 

Ik heb Honingval en Boeman uit en ben nu met Dromenvanger bezig.

Pat Barker - Een andere wereld

Nog een Pat Barker. Ik ga ze allemaal lezen.
Deze had ik zo uit.

Op de website van de bibliotheek staat dit boek onder Psychologische romans en bij de omschrijving staat: Een 101-jarige man herinnert zich een lang leven. Dan denk je: heeft iemand dat wel gelezen? Heel hinderlijk dat al haar boeken onder verschillende categorieën worden ingedeeld. Zet dat toch bij elkaar op schrijver. Een dwaaltocht om dat allemaal te vinden.

Het boek gaat over een nogal ingewikkeld gezin. Fran is zwanger, heeft samen met man Nick al een peuter Jasper (een verwend ventje als je het mij vraagt). Dan is er Gareth van twaalf, zoon uit een vorige relatie van Fran en Miranda van dertien, dochter uit vorig huwelijk van Nick.
Miranda komt tijdelijk bij Nick en Fran logeren omdat haar moeder is opgenomen in een psychiatrische inrichting. Ze kan totaal niet met Gareth overweg en sluit zich af voor de drukte van het gezin, omdat ze genoeg aan haar eigen problemen heeft.
Het gezin is net verhuisd en als ze het behang in de woonkamer afkrabben doen ze een nogal lugubere ontdekking.

En ondertussen ligt de grootvader van Nick op sterven, en ja, die heeft vele herinneringen, hij heeft nog gevochten in de eerste wereldoorlog en daar veel trauma's aan overgehouden (een terugkerend thema in de boeken van Pat Barker), dus het had net zo goed in de kast met oorlogsromans kunnen staan. Nick is veel bij zijn tante Frieda van in de zeventig, die er ook maar alleen voor staat met haar doodzieke vader en ondertussen probeert Fran met haar zwangere lijf, een krijsende peuter en een puberende zoon het hoofd boven water te houden thuis in de verhuisbende.

Er komt nog een of andere spookverschijning voor, die geen hallucinatie kan zijn omdat meerdere personen in het verhaal haar tegenkomen, maar dat wordt verder niet uitgewerkt. Het eind is nogal ontnuchterend. Stephen King had hier wel raad mee geweten, hier was veel meer van te maken geweest. Maar ik ben niet zo'n fan van Stephen King.

Weg der Geesten - Pat Barker

Mevrouw Thorpe plantte haar Alfie op de toonbank terwijl ze haar rekening betaalde. Alfie zwaaide met zijn korte beentjes in hun stevige laarsjes en trok lustig aan een sigarettenpeuk, en hij was pas drie. Tussen twee trekjes door zoog hij aan zijn moeders borst, afwisselend rokend en sabbelend gluurde hij om de witte welving heen naar Prior die een Grote Jongen was en derhalve een boeiend maar verdacht sujet. Het was laat in de middag. Mevrouw Thorpe was al ver heen. Het liefst dronk ze kruiken donker bier, weggespoeld met teugjes van iets geneeskrachtigs dat ze in een plat flesje op haar dij droeg, waar het werd vastgehouden door een zelfgemaakte elastieken kouseband. Whisky voor het hart, brandewijn voor de longen, gin voor de blaas. Alfie lebberde er vrolijk op los en keek uiterst tevreden, geen wonder, die melk moest een alcoholpercentage van minstens zeventig procent gehad hebben. 

Dit huiveringwekkende citaat geeft wel een beetje de sfeer van dit boek weer. Kort maar krachtig, indringend, aangrijpend. Het gaat over de eerste wereldoorlog, de oorlog van gangreen in loopgraven en gifgassen. Als je daar niet zo goed tegen kan kun je beter wat anders pakken. :) Maar het gaat vooral over mensen en wat hen bezielt, hoe ze zich staande houden in tijden van armoe, ellende en angst. Als je denkt: die oorlog is gelukkig lang geleden, het is voorbij, dat zijn alleen nog maar lettertjes in een geschiedenisboek, die mensen zijn dood, dan maakt Pat Barker ze weer levend voor je en dat is af en toe heel verontrustend. Het is een trilogie, dus je kunt er wel een tijdje mee vooruit.

Sneeuwblind - Michael Blaine

Zomaar een willekeurig boek uit de kast van de bibliotheek. En dit keer was het een goede greep. Wat een prachtig boek! Vreselijk spannend en echt goed geschreven.

De schizofrene Maurice weet uit de kliniek te ontsnappen en zoekt zijn ouders op in het besneeuwde plattelandsstadje in Noord-Amerika. Onderweg weet hij aan een wapen te komen.

Echt iets om te lezen bij een hittegolf. :)

Onder vuur - Kjell Genberg

Dit is het tweede boek van deze schrijver dat ik lees. Het leest lekker weg. Niet echt van goh, wat geweldig spannend, maar wel sfeervol en het geeft een kijkje in hoe het leven in Zweden is.

Het gaat over een oorlog tussen twee rivaliserende bendes. Veel moord en doodslag, maar ook het privé leven van de sympathieke commissaris Arnold Nyman. Geen gladde snelle jongen, maar een mens van vlees en bloed. 

Het valt me wel op, dat net als in het eerste boek, de dochter van de speurder betrokken raakt bij de zaak en ontvoerd wordt. Gebeurt dit in ieder deel? Wist de schrijver niets anders te verzinnen? Of heb ik nu toevallig alleen de enige twee boeken gelezen waarin dit gebeurt?

Op het eind wordt het helemaal ongeloofwaardig als de commissaris twee mensen uit een brandend pand weet te redden, dat op instorten staat. Veel te traag allemaal. Als het dak boven je hoofd brandt, dan ga je niet eerst opgelucht mekaar in de armen vallen, de ren je voor je leven.